Kultura for free, ale i nasza praca for free. Prekariusze - wszystko za darmo, ale nie na darmo - przynajmniej taką mamy nadzieję!
Kategorie: Wszystkie | Kultura | Warszawa
RSS
środa, 01 października 2014
wtorek, 30 września 2014



Jako jeden z nielicznych filmów z Nicholsonem trudno mi ocenić "Pięć łatwych utworów" oddzielnie, odłączając je od całości jego kariery aktorskiej. Każda inna jego rola jest pamiętna nie tylko ze względu na samego aktora, ale ze względu na towarzyszące mu historie - konflikty przed którymi staje, czy też ludzi których spotyka, tudzież inne autorytety aktorskie, z którymi gra; czy to są Swobodni jeźdźcy, Marlon Brando, Roman Polański z nożem, siostra Ratchet, Shirley MacLaine, czerwoni, czy nawet Batman. 

W "Pięciu łatwych utworach" Boba Rafelsona ze znanych aktorów gra tu tylko Nicholson, stąd zapamiętuję tylko jego - cała historia wydaje się nieważna. A jak sobie stopniowo film przypominam - pewnie niesłusznie. 

Nicholson wypełnia tu cały ekran - rozpycha się łokciami - i ewidentnie - z mojej perspektywy i tylko w prywatnej ocenie - zapamiętuję ten film jako stepping stone dla aktora, dzieło umożliwiające mu dostęp do roli pierwszoplanowej, pokazanie aktorstwa w pełnej klasie.

Nicholson wciela się w rolę człowieka w średnim wieku przeżywającego kryzys - w relacjach w pracy, z żoną, miejscem zamieszkania i otaczającą go rzeczywistością. Nicholson jest tu człowiekiem żyjącym w zawieszeniu - mającym swój potencjał, ale roztrwaniającym go lub niewykorzystującym. Teoretycznie muzyk (pianista) - a pracuje fizycznie. Nie może sobie darować zmarnowanego życia, dlatego odbija sobie frustrację na całym świecie - mocuje się z każdym kogo spotka, wadzi z losem, niczym biblijny Jakub z Bogiem (aniołem). 

Przez wspomnianą formę koncertu na jednego aktora żadnej sceny, rozmowy, obrazu, czy nawet wariactwa Nicholsona nie da się spamiętać - na tle jego wyrazistszych ról nikną. Z perspektywy  lat może to i jego najciekawsza rola - Nicholson nie przerysowuje jej jak to on, jest skupiony, niby szaleje, ale zda się być romantycznie zawieszony, zamyślony; wydaje się być sobą - co może właśnie oznaczać wybitność samej roli.  



Odnoszę wrażenie, że gdyby "Pięć łatwych utworów" miało być wpisane na listę najbardziej niedocenionych filmów w historii - jury zapomniałoby je na nią wpisać. 

Film do obejrzenia w czwartek 2.10.14 o 20:00 w Towarzyskim Klubie Filmowym "Zwycięzców" (Klub. Towarzyska Al. Zwycięzców 49)

Wstęp wolny 

15:21, juliancio.wodnik
Link Dodaj komentarz »
piątek, 26 września 2014



W październiku zapraszamy do odwiedzenia naszej sceny klubowej. Od wtorku do niedzieli będzie można posłuchać muzyki na żywo. Będzie orientalnie, oryginalnie i żywiołowo, a wstęp zawsze wolny! Zapraszamy!

Co tydzień ci sami wykonawcy:

18:00 - 22:00 Wtorki: Orientalne nastroj

18:00 - 22:00 Środy: Iwona Jędruch i...

18:00 - 22:00 Czwartki: Funk & jazz

18:00 - 22:00 Piątki: Bluesowo-rockowe wieczory

19:00 -23:00 Soboty: Hiszpańskie i latynoskie rytmy

15:00 - 19:00 Niedziele: Bliskowschodnie inspiracje.

 

Mandala, Emilii Plater 9/11

16:46, juliancio.wodnik
Link Dodaj komentarz »

www.warsawgalleryweekend.plFUNDACJA

  • KONTAKT
    • ENGLISH
    • POLSKI

 Solowa wystawa Gudrun Kampl

Skóra_promo

Kampl specjalizuje się w instalacjach i obiektach, rzadziej porusza się w technikach dwuwymiarowych. Podstawowym medium, którego używa jest właśnie tkanina. Wykorzystując metody przeniesione ze sztuk użytkowych bada tematykę materii w kontekście ciała ludzkiego, opakowania, powierzchni, tożsamości. Artystka najchętniej wykorzystuje materiały znalezione, zaopatrzone w osobistą historię. Aksamit fascynuje ją ze względu na potencjał kulturowy, ale także przez to jak przylega do ciała, absorbuje ciecz, zapach, zmienia kolor. Wrażliwy na dotyk i zapach materiał jest zdaniem artystki jak kalka, przepisuje doświadczenia, wytwarzając w ten sposób tak ważną w jej działaniach atmosferę intymności.

Gudrun Kampl urodziła się w 1964 roku w Austrii. Studiowała na University of Applied Arts w Wiedniu. Uczestniczyła w licznych stypendiach artystycznych, m. in. w Paryżu, Nowym Jorku, Brazylii i Indiach. Jej prace wielokrotnie nagradzano (Prize of the Viennale, Geist & Form XII Prize, International Prize for Painting, Leopold Goes Prize, Bauholding Prize, Kunst. Volksbank. Kärten-Prize) oraz pokazywano w galeriach prywatnych (Galerie Steinek/Austria, Oskar Kokoschka Galerie/Czechy, Galerie Gallo/Meksyk) i instytucjach w Europie i na świecie (MOMA/Brazylia, Sanskriti Museum/Indie, Belvedere/Austria, MMKK/Austria, Museum der Moderne/Austria). Na stałe artystka współpracuje z Galerie Steinek w Wiedniu.

Wystawa otworzy się 26 września o godz. 17:00 w ramach 4 edycji Warsaw Gallery Weekend:

15:54, juliancio.wodnik
Link Dodaj komentarz »
środa, 24 września 2014

Czwartek na Skrzyżowaniu Kultur będzie dniem wolnym od biletów!

Tego dnia - jak rok temu - odbywa się dwuczęściowy projekt Sounds Like Poland.  

Na stronie SK czytamy wyraźnie:

Na koncerty w ramach projektu SOUNDS LIKE POLAND 25 września - wstęp wolny. 



25.09 (czwarek)

Sounds Like Poland

CZĘŚĆ 1.

Muzeum Historii Żydów Polskich

godz. 11.00

Jak uczynić muzykę etniczną częścią kultury popularnej? 
Panel prowadzi Malcolm Haynes (Glastonbury, Wielka Brytania)

godz. 12.30 

Muzyka świata w tradycyjnych i nowych mediach.
Panel prowadzi Lopa Kothari (BBC3, Wielka Brytania)

godz. 15.00 

Spotkania speed meeting

 

Część 2. 

Namiot festiwalowy przed PKiN

godz. 19.00 Koncerty SOUNDS LIKE POLAND

Godz. 19.00 – DAGADANA
Godz. 19.30 – MOSAIK
Godz. 19.55 – KAPELA MALISZÓW
Godz. 20.20 – 
CHŁOPCY KONTRA BASIA

Godz. 20.40 – 21.00 Przerwa

Godz. 21.00 – SUTARI
Godz. 21.25 – HAŃBA!

Godz. 21.50 – STUDIUM INSTRUMENTÓW ETNICZNYCH

 

źródło: Stołeczna Estrada

19:24, juliancio.wodnik
Link Dodaj komentarz »

Podwójny wernisaż szykuje się w czwartek w Muzeum Sztuki Nowoczesnej.

Czwartek 25.04.2014

25 WRZEŚNIA 2014 (CZWARTEK), 19:00

OTWARCIE WYSTAW
"USTAWIENIA PRYWATNOŚCI. SZTUKA PO INTERNECIE" | „MARIA BARTUSZOVÁ. FORMY PRZEJŚCIOWE”

Otwarcie wystaw

Wszystkie wydarzenia odbędą się w pawilonie Emilia przy ul. Emilii Plater 51.



Maria Bartuszová (1936-1996) to jak dotąd mało znana słowacka rzeźbiarka, odkryta szerszej publiczności w 2007 roku podczas Documenta 12 w Kassel. Od tego momentu jej prace zaczęły pojawiać się na międzynarodowych wystawach, niektóre z nich znalazły się w prestiżowych kolekcjach sztuki współczesnej, ale sztuka Bartuszovej nigdy nie doczekała się prawdziwej recepcji. Wystawa jest próbą napisania historii, która do tej pory nie została napisana oraz próbą ukazania zmagań artystki poszukującej nowego języka artystycznego.



Wystawa „Ustawienia prywatności. Sztuka po Internecie” to z kolei zbiorowa ekspozycja prac artystów urodzonych w latach osiemdzięsiątych i dziewięćdziesiątych, stanowiąca próbę odpowiedzi na pytania, jak w czasach technologicznego przyspieszenia i ciągłego kontaktu z nowymi mediami kształtuje się doświadczenie tożsamości i społecznej interakcji.

Tej wystawie towarzyszą specjalne wydarzenia zaplanowane na wieczór wernisażu.

19:00 - otwarcie wystaw dla publiczności
19:30 - performans kolektywu DIS
20:00 - performans: Korakrit Arunonandchai, Boychild, Bangkok Boys
21:30 - sety didżejskie artystów wystawy „Ustawienia Prywatności”. Zagrają Daniel Keller, Hannah Perry, Jon Rafman i Gregor Różański (WIXAPOL S.A)

18:07, juliancio.wodnik
Link Dodaj komentarz »

MUZEUM HISTORII ŻYDÓW POLSKICH

Anielewicza 6

godzina 19:00



Nazwiska Erny Rosenstein, reż. Andrzej Falber (1994)

Erna Rosenstein - malarka związana z gronem twórców krakowskich (Grupą Krakowską) i warszawskich. Poetka pisząca o samotności i cierpieniu po stracie rodziców, matce zamordowanej przez szmalcownika. Spoglądająca w głąb siebie wizjonerka. Surrealistka (choć sama nie lubiła być nią określana). Film jest zapisem rozmowy z artystką przeprowadzonej w pracowni Ireny Jarosińskiej, fotografki dokumentującej życie artystycznej awangardy. 

17:53, juliancio.wodnik
Link Dodaj komentarz »



środa 24.09.14; 20:15

Wilcza 25 Znajomi Znajomych

klub filmowy Oka Proroka

Mondo Weirdo - (Austria 1989/90) - reż. Carl Andersen - amatorski porno-trash-post-punk-sexhorror 
Podróź do paranoi zaczyna się od taraumy spowodowanej podpatrzoną przez główną bohaterkę lesbijską sceną, z biegeiem rozwoju akcji surrealistyczne, mroczne, psychodeliczne oraz erotyczne (bez cenzury!!) wizje bohaterki filmu Andersena docierają do granic absurdu i powodują że nie polecamy przy tym filmie spożywania posiłków;-)

Mroczny underground Wiedeńskich klubów, podwórek,i mieszkań przeplatają się z absolutnie psychodeliczną post punkową muzyką napisaną do filmu przez kontrowersyjny zespół Model Doo. Senne koszmary bohaterki filmu ktorych treść to mieszanka sexu i wampirycznych praktyk wraz z industralnym brzmieniem pozostawiają wrażenie jak po obejrzeniu przedłużonego teledysku z kanału porno-muzycznego "Paranoia SEX-TV", obudzimy się po około 90 minutach. Wow!

14:56, juliancio.wodnik
Link Dodaj komentarz »
sobota, 20 września 2014



Pokaz filmu „Palestyna od kuchni” (33 min) ukazującego walkę palestyńskich rolników o suwerenność żywnościową i polityczną oraz spotkanie z Ashrafem Tahą (palestyńska organizacja Agricultural Development Association–PARC) i Yehudą Shaulem (izraelska organizacja Breaking the Silence) o sytuacji na okupowanych przez Izrael terytoriach palestyńskich.

Rolników palestyńskich z ich własnej ziemi wypiera tak izraelska okupacja, jak i subsydiowane izraelskie rolnictwo przemysłowe. Okupacja oznacza dla nich:
- konfiskatę ich ziemi przez wojsko
- budowę muru separacyjnego, który odcina ich od pól
- wyburzanie systemów nawadniania upraw
- rozbudowę nielegalnych w świetle prawa międzynarodowego osiedli izraelskich na Zachodnim Brzegu, które "zjadają" palestyńskie ziemie uprawne.
Jednocześnie palestyński rynek rolny jest zalewany przez tanie (bo dotowane przez państwo), izraelskie warzywa i owoce. W efekcie wielu rolników zmuszonych jest porzucić tradycyjny tryb życia i sposób utrzymania się, by zostać najemnymi robotnikami – także w nielegalnych izraelskich osiedlach.
Praca palestyńskich rolników jest więc podwójnym zmaganiem: z represjami wojska oraz wielkim przemysłem. Tym samym, walka o suwerenność żywnościową jest kluczowym nurtem pokojowego oporu wobec okupacji.

Ashraf Taha z okupowanego terytorium palestyńskiego będzie gościł w Polsce w dniach 23-27 września na zaproszenie Instytutu Globalnej Odpowiedzialności – IGO (www.igo.org.pl). Ashraf jest inżynierem rolnictwa związanym z Agricultural Development Association – PARC (www.pal-arc.org), organizacją wspomagającą społeczności wiejskie oraz grupy marginalizowane na okupowanym terytorium palestyńskim (oPt) – Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy – w ich dążeniu do suwerenności żywnościowej.

Yehuda Shaul z Izraela będzie gościł w Polsce w dniach 22-23 września na zaproszenie szwedzkiej organizacji Diakonia (www.diakonia.se), której organizacją partnerską w Polsce jest Peace and Development Studies Community (www.pdsc.pl). Yehuda Shaul jest współzałożycielem izraelskiej organizacji Breaking the Silence (www.breakingthesilence.org.il), gromadzącej świadectwa izraelskich żołnierzy z czasu ich służby wojskowej na okupowanym terytorium palestyńskim (oPt). Jest aktywnym działaczem na rzecz pokoju.

Pokaz filmu i spotkanie odbędzie się we wtorek 23.09.14 w Instytucie Stosunków Międzynarodowych UW (sala na parterze), ul. Żurawia 4, godz. 19:00

11:57, juliancio.wodnik
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 18 września 2014



Mała Warszawska Jesień: wernisaż instalacji muzycznej Erwina Stache w Królikarni

19 września 2014 (piątek) g. 17:00

Królikarnia, ul. Puławska 113a

Niemiecki artysta Erwin Stache skonstruował muzyczne pojazdy, przypominające dorożki, z którymi będzie można spacerować w tempie… largo, andante, maestoso, presto. Dla dużych i małych eksperymentatorów – możliwość wysłuchania utworów od końca do początku. Na deser orkiestra zegarów z kukułką. Przekonamy się, jak zaśpiewają wspólnie małe elektroniczne ptaszki i czy mają tremę przed występem. 


MUZYCZNA DOROŻKA

Pojazd, trochę jak z dawnych czasów, okazuje się obiektem muzycznym szczególnego rodzaju. Popychamy przed sobą coś w rodzaju dorożki, a przy tym z głośnika rozbrzmiewają różne utwory. Widzowie mogą zmieniać tempo utworów lub odtwarzać je od tyłu. Aby ten efekt osiągnąć, dorożka musi się poruszać w rozmaitych tempach. Śledzi ona partyturę i odtwarza zapisane w niej nuty. Wysokości dźwięku są takie jak w zapisie – nieważne, czy jazda jest wolna, czy szybka. Poprzez popychanie w obie strony można także powtarzać fragmenty utworu. Można zatem eksperymentować, posłuchać, jak utwór brzmi od tyłu, wypróbować rozmaite tempa, wstawiać pauzy, ritardandi itd. W tym celu do dorożki przymocowany jest prędkościomierz, który jednak nie pokazuje szybkości w zwykły sposób, lecz rejestruje muzyczne oznaczenia tempa: largo, andante, maestoso, presto itp. Dopełnieniem muzycznych pojazdów są znaki podobne drogowym, na których widać wskazówki i zakazy, na przykład: „nie jechać szybciej niż w tempie adagio”, „nie jechać wolniej niż andante” itd.


ORKIESTRA ZEGARÓW Z KUKUŁKĄ

Zegar z kukułką często łączy się z wyobrażeniem kiczowatego przedmiotu z licznymi dekoracjami, ale jest to przecież także przedmiot dźwiękowy: z dwiema piszczałkami jak w organach albo z elektronicznym generatorem dźwięków i gongiem. Skonstruowane przeze mnie zegary z kukułką są jak najprostsze, bez ozdób, zredukowałem je do ich właściwości mechanicznych i akustycznych. Każdy zegar wydaje dwa dźwięki, zatem przy odpowiedniej koordynacji można grać na nich melodie. Są one połączone w elektroniczną sieć: ptaki jakby się umawiały, kiedy otworzyć drzwiczki i jaki dźwięk zaśpiewać. Treść pieśni zmienia funkcje zegarów i kontekst, w którym zwykle występują. „Stres” widoczny w ruchach kukułek, z których każda (oprócz właściwych im odgłosów) dysponuje tylko dźwiękami tonami do zaśpiewania w odpowiedniej chwili i do tego musi się jeszcze poruszać, wywołuje zamierzony humorystyczny efekt. Na pytania w rodzaju: „Czy to jest sztuka?”, „Czy można się śmiać?”, „Czy to ma sens, a jeśli tak, to jaki?” – szukać można odpowiedzi, ale nie jest to konieczne.



Erwin Stache

ur. 1960 w Schlema w górach Harzu, jest kompozytorem, artystą dźwięku i konstruktorem przedmiotów dźwiękowych; mieszka w pobliżu Lipska. Jego instalacje łączą dźwięk i muzykę z elementami sztuk plastycznych, a ich podstawą jest pełne humoru odkształcanie realiów życia codziennego. Wynajduje nowe instrumenty, tworzy trwałe instalacje w przestrzeni publicznej, konstruuje obszary-słuchowiska, w których urządzenia służące zabawie stają się przedmiotami dźwiękowymi. Niektóre z tych obiektów znajdują się w muzeach i w innych miejscach publicznych. W roku 2002 założył Gruppe Atonor, składającą się z młodych ludzi, którzy razem grają na instrumentach i przedmiotach dźwiękowych oraz dają koncerty. Erwin Stache występował na koncertach oraz przedstawiał instalacje i performance'e na wielu ważnych festiwalach, m.in. trzykrotnie na Donaueschinger Musiktage i trzykrotnie na Festiwalu Nowej Muzyki Kameralnej w Witten. Był zapraszany na rezydentury artystyczne także do krajów Azji i Afryki.

19:21, juliancio.wodnik
Link Dodaj komentarz »
 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 94
http://www.facebook.com/4freebloxpl