Kultura for free, ale i nasza praca for free. Prekariusze - wszystko za darmo, ale nie na darmo - przynajmniej taką mamy nadzieję! Zapowiadamy darmowe wydarzenia w Warszawie.
Blog > Komentarze do wpisu

Matka wystawia syna na strzał - północnoirlandzkie Wire?

Niedziela 9.12.2018 godz. 16:00, kino Muranów 

W znanym Wam trzecim sezonie "Wire" policjant Bunny wyznacza mały placyk w Baltimore jako strefę wolnego handlu narkotykami, w której eksperymentalnie handel ma odbywać się bezpiecznie - przy wydawaniu za każdym razem świeżych strzykawek, bez przemocy i bez stresu.

Dokument Sinéad O’Shea - opowiada o północnoirlandzkim Derry, które, zamieszkiwane przez katolicką, irlandzką mniejszość, żyjącą w enklawie będącej w innej enklawie, czyli w irlandzkim mieście będącym w fragmencie Wielkiej Brytanii która znajduje się na wyspie Irlandii. To w Derry w 30.01.1972 miała miejsce krwawa niedziela, czyli agresja brytyjskiej policji kończąca się śmiercią 13 irlandzkich manifestantów (i śmiercią 14 kilka miesięcy później na skutek przewlekłych ran).

Z racji na przystąpienie Irlandii do UE rok później i póxniejsze otwarcie granic (Irlandia i Wielka Brytania nie należą do Schengen, ale przystąpiły do t.zw. III filaru w zakresie Schengen) - napięcia wynikające z rozdzielenia Irlandczyków na dwa kraje można było stopniowo osłabiać - granice państwowe rozmywały się w skali europejskiej w ogóle, więc walką o niepodległość jakiegoś regionu interesowała już mniejszą część ludzi niż uniwersalne zachowanie tożsamości narodowej. W 1998 r. za pośrednictwem Billa Clintona doszło do porozumienia wielkopiątkowego miedzy obiema stronami; obecnie 40 % ludności Irlandii to katolicy, a 20 i 15 % to kalwini ai anglikanie (2001 r.). - więc Irlandczycy o tożsamości katolickiej wcale nie są, jak się okazuje większością. 

Sytuacja w Derry opisana w filmie przypomina tę z 3. sezonu Wire - wygląda na to, że w niektórych częściach Derry policja nie pojawia się ww ogle, a władza należy do mafii i handlarzy narkotykowych pożenionych z odłamami IRA (Irlandzkiej Armii Republikańskiej). Ukazane - z racji na swoją przeszłość jako miasto o bardzo silnej tożsamości irlandzkiej. Według tego, co mówią w filmie główni bohaterowie filmu - członkowie jednej rodziny (matka, dwóch synói i ojciec w więzieniu) - w Derry rządzi klika, a osoby wykruszające się z niej lub działające wbrew są traktowani jak łamistrajkowie- strzałem w jedno lub dwa kolana (w zależności od stopnia przewinienia).

Mój problem z tym filmem to wiarygodność. Jeżeli jeden bohater mówi, że policja nie ma gdzieś wstępu - dobrze byłoby to czymś podeprzeć. Jeżeli mówi, że ktoś mu strzelił w kolano za coś i jest pokrzywdzony, wszystko co powie o swoim przeciwniku może być w części prawdą, ale wcale nie musi. Sama  O’Shea ma ambiwalentne podejście do opisywanej tu rodziny - nie pada o niej słowo "patologia", ale zainteresowanie się bronią jednego syna, przemoc, cwaniactwo i egocentryzm, a także więzienna przeszłość ojca budzą jej wątpliwości - O'Shea sama mówi, że zerwała z tą rodziną kontakt na parę lat- dzięki czemu film zawdzięcza najwdzięczniejsze momenty - kiedy faktycznie widzimy tych samych synów po latach już jako fizycznie odmiennych ludzi (jak w "Boyhood"), mających jednak wciąż podobne, buntownicze podejście do życia (Che Guevara na tatuażu lub na fladze- który pojawia się tu chyba za każdym razem w innym albo wrecz przeciwnym znaczeniu)

Cała konstrukcja filmu - czyli domniemanie zamknięty dla policji dystrykt Derry, relacje IRA z dilerami narkotykowymi, a także szykanowanie ludzi dążących do normalności nie jest więc tutaj dość dobrze udokumentowane - bo główna rodzina w filmie do najnormalniejszych nie należy, co oczywiście nie tłumaczy, że należy strzelać w kolano, ale sama O'Shea pyta, czy właśnie ta trauma nie pomogła jednemu z braci (starszemu) uspokoić, się, nie wychylać, a być może właśnie ocalić życie - lepszy strzał w kolano niż w głowę. Nie traktowałbym więc "Matki..." inaczej niż jako eseju o próbie zrozumienia konkretnej jednej rodziny na tle konkretnych czasów w konkretnym społeczeństwie, ale wyciągnięte stąd wnioski byłyby raczej psychologiczne niż społeczne.

niedziela, 09 grudnia 2018, juliancio.wodnik

Polecane wpisy

  • 10 najlepszych książek 2018

    Piszemy o najważniejszych knigach A.D. 2018 - 8 pierwszych przeczytaliśmy. Dwie ostatnie mamy na półce. Kolejność przypadkowa, numeracja od 10 do 1 - by zachowa

  • Watch Docs 2018 - podsumowanie

    1) Zapowiadany przez nas, nominowany do Europejskich Nagród Filmowych (jutro wyniki) " O ojcach i synach " Talala Derkiegowygrał tegoroczny Watch Docs. Werdykt

  • 18. Watch Docs - Zbrodnia + kara

    ZBRODNIA + KARA piątek 7.12.2018 godz. 18:00 U-jazdowski Kino poniedziałek 10.12.2018 godz. 18:00 kino Muranów 112' 2018 USA reżyseria: Stephen Maing zdjęcia: