Kultura for free, ale i nasza praca for free. Prekariusze - wszystko za darmo, ale nie na darmo - przynajmniej taką mamy nadzieję! Zapowiadamy darmowe wydarzenia w Warszawie.
Blog > Komentarze do wpisu

Pozbawiony znamion dobra i zła anioł reprezentujący nieobecnego Boga



"Holy motors" Leo Caraxa we wtorek po 20:00 zagości w Klubokawiarni Towarzyska na Al. Zwycięzców 49 - Saska Kępa, przystanek Stacja Krwiodawców. Wstęp wolny - inaczej byśmy o tym nie pisali.

"Holy motors" to opowieść o mężczyźnie, który odgrywa w jednym dniu swojego życiu kilka skrajnych, wykluczających się ról, za każdym razem dokonując transformacji wizualnej i przemieszczając się z miejsca na miejsce długą białą limuzyną. Zdarza mu się popełniać przestępstwa; sam nie wydaje się też momentami postacią realną. Atmosfera snu, w którym płynnie zmieniają się towarzysze życia mężczyzny, podsuwa widzowi wiele sprzecznych wskazówek i nadaje całemu filmowi charakter zagadkowy i symboliczny. Sceny raz ukazane są raz w sposób realistyczny, a raz w groteskowy i baśniowy. Carax bawi się estetyką, ale i tonacją; raz jest komiczny, innym razem śmiertelnie serio. Można jednocześnie  stwierdzić, że symbolika "Holy motors" jest pusta, a symbole to tylko symulakry, które jedynie udają, że coś znaczą; można też prześcigać się na interpretacje, bo niewątpliwie Carax uruchamia wyobraźnię. To drugie rozwiązanie wydaje się ciekawsze.

Czy mężczyzna to bogacz, który bawi się tożsamością dla kaprysu, tak jak w pierwszej scenie, w której wychodzi z willi, czy i ta rola jest tylko jego grą? Niewątpliwie można by odbierać film w sposób uniwersalny, gdyby nie poczucie, że limuzyna jednak jest alegorią luksusu, a co najmniej kilka ról mężczyzny odnosi się do ubóstwa, co ewokuje od razu konflikt klas. Bezdomna kobieta, żebrak i morderca-zakapior to postaci z nizin społecznych; nie każdego stać na taki luksus, żeby w try miga wyjść z tych ról i jechać do jakiejś willi.

Pewnego rodzaju fanaberia mężczyzny, który przemieszcza się do kanałów limuzynami i żyje jak bezdomny wywołuje we mnie skojarzenie z fotografem, który w pierwszych scenach "Powiększenia" budzi się w noclegowni dla bezdomnych, a z rana wskakuje do kabrioletu... To co u Antonioniego było nietypową solidarnością bogatego z biednymi, mogąca wywołać co najwyżej ich irytację, u Caraxa nie ma żadnego komentarza. 

Pytanie zasadnicze jest więc takie - dla kogo działa mężczyzna, od kogo otrzymuje wskazówki i czy to, że zmienia rolę jest jego pracą? Jeżeli tak, to jednak wykonywana robota zdaje się zbyt surrealistyczna; stąd teza, że mężczyzna jest kimś w rodzaju pozbawionego znamion dobra lub zła anioła, który z rozkazu indyferentnego i nieobecnego Boga ma statystować różnym ludziom w ich życiach, zastępować niepotrzebnych odtwórców życiowych ról w ich niepotrzebnych nikomu rolach. Dlatego kobieta, prawdopodobnie zapomniana kochanka popełnia samobójstwo, córka czuje się opuszczona przez ojca, a sobowtór umiera razem ze swoim "cieniem" - to postaci samotne, odrzucone, niepotrzebne; pochodzą ze świata obcych ludzi - cytując tytuł książki Nadine Gordimer. Obecność mężczyzny w ich życiu i tak jest śladowa, stąd liczne role mogą być równie dobrze wyobrażeniem losów nieobecnego mężczyzny w roli ojca lub kochanka - przez kobiety lub inne samotne jednostki. To, czy tata jest piratem bądź marynarzem - jak ojciec Pippi - czy kochanek - skrzatem, bezdomną lub bębniarzem - jest być może tylko wyobrażeniem, narracją, ale niczego nie zmieniającą.

I tak samo może być z utratą Boga, którego w poukładanym życiu zaczyna brakować ateiście, stąd dopowiada sobie mitologie. Tak może być z wierzącym, któremu przeszkadza Boga znikanie. Stąd anioł, który nie ma już Boga, przerzuca się tak jak człowiek na służenie wielu bogom, których jednak nie ma, co dodatkowo pogłębia jego obojętność, bierność i wewnętrzne zwichnięcie. 



 

wtorek, 01 października 2013, juliancio.wodnik

Polecane wpisy

  • Mishima - cz. 2 - okrucieństwo nie do przyjęcia

    kadr z epizodu "Złota Pagoda" z filmu Paula Schradera "Mishima" (1985). Yukio Mishima - pisarz odświeżony nam ostatnio przez wznowioną przez PIW "Złotą pagodę"

  • Wahadło Eco Foucaulta

    Umberto Eco w swoim "Supermanie w kulturze masowej" analizował fenomen sentencji odwracalnej, którą można cytować zarówno w formie pierwotnej, jak i zanegowane

  • Nowe kino chińskie w Kinie Kultura

     Program: Wtorek 26.06. REJS 18.00 – „Xie Yaohuan”, 2017, reż. Ma Chongjie, 118 min 20.15 – „ Moja wojna ” (My war